|
dilop dilop
bêdengî
dirijiya rûbarê jînê
aso
avisê bêdeng
fermandar
tofana hêvîkuj bû
ne
pelekê diwêrî biweşe
ne
çûkek difiriya
ba
jî
baweşîn ne dikir
baranê xwe
nedadiweşande ser hişkebeyaran
daristanan
keskeşîna henasê vedişartin
li
axa êşê
asîmanê çavewr digirî
li
çemê xwînê
diherikî av
û
derya dûr bû
jana deştê
bêçaretiya kitika çêlîk kuştî bû
li
bejnbilindiya çiyan
bêdengî
dayîka zarok windakirî bû
tarîreşê
çarşefa xwe
girtibû ser holejînê
li
ber
çirûskên girava rondikan
stêran
ji
şevê re cil li xwe kirin
pirpirîkan
bi xwîn û xwêdana
evînê
daxwaza pîroz
neqişandin
keçên
zanîna xwe
xemilandî
li
ser tika mizgîniyê govend girtin
tîrêjên sorzerê
zêrîn
deng
di
malzaroka bêdengiyê de qîrandin
ronî
rijiya cihê ez
binaxkirim
min
gora xwe kola û derketim
strana tawanbariya
zihamarê çarserî û awaza perçiqandina wî
min
di
şadiya tembûra xwe de bihîst
li
nav xweliya
xirbihên bapîrên min afirandî
di
dilê jînê de pişkivîm
di
kolanên artêşa mirinê re
derbas dibim
li
nav şopên çûyiyan
di
ser serê wan re
kenê heyvê dibînim
girên bazên serkeftinê
bilindî wan dibin
gul
û kulîlk vedan
li
bin konê
şev
û rojên tirsandî
bi
qêrînên Egîd û Zîlanên wêrek
pêl
bi pêl Bêrîtanan deng vedan
îro
ne
ez dikarim
wan
bihijmêrim
ne
jî kujerên çavsor
dikarin
wan
biqurifînin
20.10.2008
|
